Anna, 21 april 2010
Kenia , Nairobi, Kuwinda °

Het aftellen is begonnen!

Kila kitu iko poa! Ja, met mij gaat het allemaal goed, en hoe is het in Nederland?

M'n laatste daagjes in Juba waren heerlijk. Gespeeld met de kids, gewerkt met de kids, en veel gewandeld en rondgereden door Juba. Het rijke gedeelte van Juba bekeken, waar alle blanken wonen die werken voor hulporganisaties. Nog een avontje uiteten geweest met wat 'vrienden van Don Bosco', het restaurant zat vol met blanken, en ik kon er maar niet aan wennen om geen zwarte mensen te zien (gaat nog leuk worden als ik terug ben in NL). Ik was nog van plan om te gaan wandelen op een van de bergen die dichtbij mijn slaapplek in Juba was, maar uiteindelijk is dat plannetje afgeblazen vanwege het gevaar voor landmijnen. M'n laatste avond heeft father Johnson me meegenomen naar een ijsrestaurantje wat pas geopend was. Schepijs in de meest prachtige en velle kleuren, het ijs zag er zo mooi uit, dat het geen probleem was dat er geen smaak aan zat. Achja, ik heb me vermaakt in Juba, en een tikkeltje zenuwachtig ben ik teruggereist naar Nairobi.

Zenuwen? Ja natuurlijk, want ik had enorm veel zin om de Bosco Boys weer te kunnen zien!
Ik werd opgehaald van het vliegveld, en eenmaal op het terrijn van Bosco Boys aangekomen, renden al de kids naar de auto toe. Een warm ontvangst dus. Erg fijn om weer gewoon tussen de Bosco Boys te zijn, en pasen met ze te kunnen vieren.

Ja, de paasdagen. Die waren voor mij enorm veel anders als andere jaren. Mijn paasdagen stonden in het teken van bidden en in de kerk zitten. Mijn paas-hoogtepunt was de kruistocht. Door de straten van Kuwinda liepen we met z'n allen de kruizegingstocht van Jezus, en de jongens acteerden. Een stukje toneelstuk, een stukje wandelen, een stukje bidden, een stukje zingen, en dan weer van voren af aan. Op het moment dat Jezus en de twee dieven dan daadwerkelijk aan het kruis werden gehangen, moest ik toch wel een beetje lachen. De luchtkussenhamers en de tomatenketchup maakten het niet bepaald geloofwaardig.

Zaterdagavond heb ik mijn record kerkzitten verbroken. De mis duurde 4 uur, echt te lang.

Paasmaandag hadden de jongens een 'disco' in Bosco Boys. En dat was leuk! Een aantal uurtjes wezen dansen met de jongens, en er uiteindelijk achter gekomen dat ik toch nog wat moet oefenen met m'n Keniaanse moves.

Dinsdag was er opnieuw feest, want een van de priesters hier is 50 jaar een priester, en das lang, dus dat moet gevierd worden. Alsof we met de paasdagen niet genoeg in de kerk hadden gezeten, werd het jubileum gevierd met een lange kerkdienst. 16 prieters van verschillende Don Bosco plekken, verzamelden zich op het altaar en deden gezamelijk de mis. Daarna deden de Bosco Boys toneelstukjes, dansen, etc, die ze voorbereid hadden.

Die avond ben ik uit eten geweest (jammie jammie!) Met father Sebastian, father Makarios, en alle vrijwiligers. Ook was er nog visite van een jongedame uit Zwitserland, Claudia. Ze werkt in Tanzania en besteed haar vakanties met ons in Kenia. De avond was gezellig, en als klap op de vuurpijl zijn Lucia, Claudia en ik wezen dansen! En dat was best een avontuur, uitgaan in Nairobi.
De hele nacht gedanst, veel mensen tegen gekomen, op verschillende plekken geweest, en natuurlijk af en toe een drankje genuttigd. Om vier uur waren bijna alle bars dicht, en dat was lastig, want we mochten niet terugkomen voor half zes (ivm de beveiligingshonden van Bosco Boys). Nou, toen moesten we op zoek naar een andere plek. Uiteidenlijk zijn we samen met een nieuwe vriendin (die we leerden kennen tijdens het dansen) naar Madhouse geweest. En Madhouse, dat is een veredelde club voor prostituees. En zoiets vreemds had ik nog nooit gezien, hihi. Precies zoals in de films, kleine gangetjes, stoffen bekleding op de trappen, een ronde danszaal met een bar, etc etc. Er zijn vieze mannetjes van alle nationaliteiten te vinden, het zijn voornamelijk blanken, en vanaf twee (ja, twee!) euro hebben ze seks met een Keniaanse vrouw. Het was een erg interessante plek om te zijn, en we zijn hier dan ook een aantal uurtjes geweest, gesprekken gehad met een aantal van de vrouwen, nog wat gedronken, en lekker gedanst. Uiteindelijk zijn we dan toch maar naar huis gegaan, en om half 8 waren we terug.

Op het moment dat ik dit typ, zijn we al weer een poosje verder. Ja, het lukte me niet om alles in een keer te typen. Inmiddels is het al een aardig poosje vakantie hier. Wat betekent dat bijna alle jongens naar hun huis zijn. 'Huis' wil zeggen dat dit ouders, broers/zussen, verre familie of vrienden zijn.

Ook deze vakantie heb ik weer wat huisbezoekjes gedaan, het blijft leuk. In weer onbekende sloppenwijken lopen, nieuwe families ontmoeten, en altijd genoeg eten. Dit eten is trouwens niet altijd even lekker, en gastvrij als de meeste families zijn, krijg je het grootste bord, en soms als enige van het gezelschap een soda.

Verder staat deze vakantie in het teken van klusjes. Een van deze klusjes was het schoonmaken en schilderen van de keuken. Erg leuk, op een wiebelende stijger de metalen dakplaten weer zilver proberen te krijgen inplaats van de centimeters dikke laag zwarte smeer en roet die er op zit.

Helaas werd mijn vakantiepret gedrukt door een paar daagjes ziek zijn. Ziek? Ja, voor de eerste keer sinds mijn komst kan ik zeggen dat ik ziek ben geweest. En het was mijn eigen schuld hoor. Ik had een infectie door het eten van onhygiensich voedsel. En aangezien mijn sloppenwijkbezoekjes, en mijn gewoonte om tijdens een uitje altijd wat te eten bij de kraampjes aan de weg, is het niet vreemd dat mijn lichaam dan eindelijk tegen me zei dat ik niet alles moet vreten wat er lekker uit ziet. Hihi. Inmiddels voel ik me weer kip lekker
(en een bijkomend voordeel is dat ik weer wat overtollig vet kwijt ben geraakt, helaas ben ik nog steeds een paar kilotjes zwaarder dan ik in Nederland was. Aankomen in Afrika, best grappig toch?)

Verder ben ik nog naar een voorstelling geweest van traditioneel Keniaanse muziek, dans, zang en acrobatiek. Erg gezellig, erg leuk. En de entree was erg laag (een euro), omdat ik inmiddels mijn Alien kaart van Kenia heb! Dat wil zeggen dat ik voor de komende twee jaar een Keniaanse verblijfsvergunning heb, joepie!

Op het moment ben ik druk bezig met de voorbereidingen voor kamp. Dinsdag begint het kamp, en het zal een kort weekje duren. Ik heb er zin in! Het kamp zal in het teken staan van 'I want to see Jesus'. En ik zit in het decoratieteam, dus ik ben nu druk bezig met het maken van collages, spandoeken, etc. Na het kamp zal ik nog een week in de slum-kleuterschool werken, en daarna is het alweer tijd om naar huis te gaan. Huis in Nederland.

Ik heb ontzettend veel zin om jullie allemaal weer te zien! Voor mij is het aftellen dan ook al begonnen. De nu bijna acht maanden zijn echt om gevlogen. Toch is het wel een beetje dubbel. Ik zou hier zo nog een hele poos kunnen en willen blijven. Maargoed, aan alles komt een einde. Misschien schrijf ik nog een blogje voor vertrek, en misschien ook niet. In ieder geval tot over drie weken!

Hoe is het in Nederland? De lente komt op hoorde ik. Geniet allemaal lekker van het zonnetje

Heel veel liefs, en een hele dikke Keniaanse knuffel van mij

Anna in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl